Στο Θέατρο «Άβατον» (Ευπατρίδων 3, Κεραμεικός), το ίδιο θέατρο όπου είδαμε πέρσι την «Κλειώ μια Καλόκαρδη Γαϊδούρα», κλήθηκα αυτήν την φορά να δω την «Σολομώντεια Λύση», βασισμένο στο κινέζικο έργο του Λι Ξινγκτάο «Ο Κύκλος με την Κιμωλία» τον 13ο αιώνα μ.Χ., απ’ όπου αργότερα εμπνεύστηκε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ και έγραψε το ομώνυμο έργο του.
Όμως επειδή εδώ πρόκειται για παιδικό έργο, εδώ όλα αυτά γίνονται με πλαίσιο δύο αδέρφια, τον Μάκη (Αντώνης Γουγής) και την Τίνα (Νίκη Κάβουρα) που καβγαδίζουν σε ποιον ανήκει μια κούκλα.

Έτσι, ο παππούς τους (Γιώργος Τσαγκαράκης) αποφασίζει να τους πει για ένα όνειρο που είδε, βάζοντάς τους να παίξουν θεατρο και καλεί και δύο ολίγον τι φασαριόζους φίλους του (Γιώργος Ζιώγαλας, Φαίδρα Παπανικολάου) να συμμετέχουν.
Στο έργο αυτό, λοιπόν, η πλούσια σύζυγος (Φαίδρα Παπανικολάου) του δικτάτορα Κακιασβίλι, κυνηγημένη από τους στρατιώτες της επανάστασης, προκειμένου να σώσει τα πλούτη της, ξεχνάει το μωρό της, τον Εμμανουήλ (που τον παριστάνει η κούκλα). Έτσι η δούλα της, η Χρύσα (Νίκη Κάβουρα), αναλαμβάνει να το μεγαλώσει η ίδια και με αυτοθυσία να το σώσει από τους ελλοχεύοντες κινδύνους. Τι θα γίνει όμως όταν η βιολογική μητέρα επιστρέψει και ζητήσει πίσω το παιδί της; Ποια είναι η αληθινή μάνα και ποια όχι;
Χάρηκα που, για ακόμα μια φορά, πρόκειται για μια παράσταση που δεν κοροϊδεύει τα παιδιά. Στην «Κλειώ Μια Καλόκαρδη Γαϊδούρα», οι ηθοποιοί μάθανε στους μικρούς θεατές έννοιες όπως «προκαταλήψεις» και «στερεότυπα». Έτσι, εδώ, η παράσταση διδάσκει στα παιδιά από νωρίς ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο αγγελικά πλασμένος και ότι πόλεμοι και επαναστάσεις υπήρξαν και υπάρχουν στην ιστορία του κόσμο. Όμως, επειδή για να είναι κάτι τόσο δύσκολο «ευχώνευτο» και εύκολα κατανοητό για ένα παιδί, πρέπει να είναι και διασκεδαστικό, εννοείται πως το γέλιο, το παιχνίδι και το τραγούδι επιβάλλονται. Και αυτά η παράσταση τα διαθέτει απλόχερα.

Εντυπωσιάστηκα από την ταχύτητα με την οποία οι ηθοποιοί άλλαζαν κοστούμια και προφορές, καθώς οι περισσότεροι έπαιζαν πάνω από δύο ρόλους. Έκλαψα από τα γέλια στις σκηνές όπου η παράσταση επανειλημμένως διέκοπτε τον εαυτό της για να μας θυμίσει ότι όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι που διαδραματίζεται στο σαλόνι του παππού (η μητέρα που παίρνει τηλέφωνο για να ρωτήσει τι θα φάνε τα παιδιά, ο διαχειριστής με τα κοινόχρηστα, ο συμμαθητής της Τίνας που καλεί για να μάθει τι ασκήσεις τους έβαλαν στα μαθηματικά). Λάτρεψα την σκηνή όπου η Χρύσα περνάει το ποτάμι και οι θεατές κάναμε κύμα με τα χέρια για να φουσκώσει το ποτάμι και για να μην μπορούνε να περάσουν οι στρατιώτες που την κυνηγάνε. Μου άρεσε επίσης πολύ που οι handmade μουσική επί σκηνής θύμιζε έντονα την μουσική του Κουρτ Βαϊλ στα αυθεντικά του Μπρεχτ και μου έμεινε για μέρες στο μυαλό. Ενώ το τέλος δείχνει για άλλη μια φορά πόσο καλή κρίση έχουν και πόσο καλά ανεπτυγμένα έχουν το αίσθημα της δικαιοσύνης τα παιδιά στο κοινό.

Με τρελλό κέφι, μπόλικο χιούμορ, σπιρτόζικη εξυπνάδα, ξέφρενη φαντασία, έντονη δημιουργικότητα και απόλυτο σεβασμό προς τα παιδιά, ο Γιώργος Τσαγκαράκης ανεβάζει εδώ ένα έργο – δια χειρός Γιάννη Καλατζόπουλου – που θεωρώ ότι ΚΑΘΕ γονιός πρέπει να πάει να δει με το παιδί του!

Κείμενο: Γιάννης Καλατζόπουλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Τσαγκαράκης
Σκηνικά / Κοστούμια: Βικτώρια Νταρίλα
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Θεοφάνους
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ζιώγαλας
Μουσική διδασκαλία: Αμέρισσα Φτούλη
Φωτογραφίες: Άκης Βαλεργάκης
Γραφιστικά: Αριάδνη Μιχαηλάρη
Υπεύθυνη Παραγωγής: Νατάσσα Μουσάδη
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου -We Will

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αντώνης Γουγής, Γιώργος Ζιώγαλας, Νίκη Κάβουρα, Φαίδρα Παπανικολάου, Γιώργος Τσαγκαράκης

Μουσικοί επί σκηνής: Αντώνης Γουγής, Γιώργος Ζιώγαλας
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Κάθε Κυριακή στις 11:30 π.μ.
Θέατρο «Αβατον»
Ευπατρίδων 3, Κεραμεικός
Τηλ. 6934-654289

***********************

At Avaton Theatre (Efpatridon 3, Keramikos), the same theater where last year we saw "Clio a Kindhearted Donkey", I was invited this time to see "The Solomonian Solution", based on the Chinese play by Li Xingtao "The Caucasian Chalk Circle” from the 13th century AD, from where Bertolt Brecht was later inspired and wrote his work of the same name.
But since this is a children's play, here all of this takes place in the context of two siblings, Makis (Antonis Gougis) and Tina (Niki Kavoura), who are fighting over whose is the doll they own. Thus, their grandfather (Giorgos Tsagarakis) decides to tell them about a dream he had, making them play a play and invites two of his slightly rowdy friends (Giorgos Ziogalas, Phaedra Papanikolaou) to participate.

In this story, then, the rich wife (Phaedra Papanikolaou) of the dictator Kakiashvili, hunted by the soldiers of the revolution, in order to save her wealth, forgets her baby, Emmanuel (represented by the doll). So her servant, Chrysa (Niki Kavoura), decides to raise it herself and self-sacrificingly to save it from the impending dangers. But what will happen when the biological mother comes back and asks for her child back? Who is the real mother and who not?
I was glad that, once again, this is a show that doesn't make fun of kids. In "Clio a Kindhearted Donkey", the actors taught the young viewers concepts such as "prejudices" and "stereotypes". So here, the show teaches children from an early age that the world is not only angelically created and that wars and revolutions have existed and still exist in the history of the world. But, because in order for something so difficult to be "digestible" and easy to understand for a child, it must also be fun, it goes without saying that laughter, play and songs are required here. And the show generously provides these.

I was impressed by the speed with which the actors changed costumes and accents, as most of them were playing more than two roles. I cried with laughter at scenes where the show repeatedly interrupted itself to remind us that this is all a game set in grandpa's living room (the mother calling to ask what the kids are going to eat, the apartment building’s administrator with the utilities, Tina's classmate who calls to find out what exercises they were given in math class). I loved the scene where Chrysa is crossing the river and the audience made waves with their hands to make the river swell so the soldiers chasing her couldn't cross.
I also really liked that the handmade, on-stage music on stage was strongly reminiscent of Kurt Weill's music in Brecht's original work and it stayed in my head for days. While the ending once again shows the good judgment the children in the audience have and how well developed their sense of justice is.
With crazy fun, lots of humor, intense wit, wild imagination, strong creativity and absolute respect for children, Giorgos Tsagarakis directs here a play – made by Yiannis Kalatzopoulos – that I believe EVERY parent needs to go see with their child!

Text: Yannis Kalatzopoulos
Directed by: Giorgos Tsagarakis
Sets / Costumes: Victoria Darila
Original music: Giorgos Theofanous
Lighting design: Giorgos Ziogalas
Music teaching: Amerissa Ftouli
Photos: Akis Valergakis
Graphic design: Ariadni Michaelari
Production Manager: Natassa Moussadi
Promotion and Contact: Vaso Sotiriou - We Will

Actors: Antonis Gougis, Giorgos Ziogalas, Niki Kavoura, Phaedra Papanikolaou, Giorgos Tsagarakis

Musicians on stage: Antonis Gougis, Giorgos Ziogalas
Performance days and hours: Every Sunday at 11:30 a.m.
Avaton Theatre
Efpatridon 3, Keramikos
Tel. 6934-654289