Είδαμε το Μαύρο Κουτί στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά
Όλοι ξέρουμε τί συμβολίζει ένα «Μαύρο Κουτί»: το αναζητούμε στα συντρίμμια μιας μοιραίας πτήσης. Μόνο; Στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, η συντριβή δεν είναι αεροπορική, αλλά βαθιά οικογενειακή και «αιμομικτικά» οικεία.
Ας βάλουμε για λίγο στην άκρη τις τυπικές αναλύσεις περί «ωραίων σκηνικών» και «καλοδουλεμένων ερμηνειών». Η παράσταση του Αλέξανδρου Κοέν, βασισμένη στο κείμενο του Γιώργου Ηλιόπουλου, δεν είναι ένα θεατρικό έργο που πηγαίνει κανείς να δει ελαφρά τη καρδία. Είναι μια ενενηντάλεπτη, απροειδοποίητη ενδοσκόπηση τραυμάτων, καμουφλαρισμένη αριστοτεχνικά κάτω από ένα πέπλο της μαύρης κωμωδίας. Εδώ το γέλιο, κάθε άλλο παρά λυτρώνει· χρησιμοποιείται ως ξυράφι.
Σε ένα ιδιότυπο ρινγκ που βρίθει διαξιφισμών, ειρωνιών και ωμού ρεαλισμού, συνυπάρχουν «τέρατα» (ενανθρωπισμένα σε αρρενωπότητες) άκακα ή μη, που όλοι έχουμε αγαπήσει να μισούμε (Στέφανος Κυριακίδης, Σταύρος Καραγιάννης). Συγκρούονται μεταξύ τους ανελέητα και η σύγκρουση αυτή αποδεικνύει τον άγραφο — και ίσως τον σκληρότερο — νόμο της φυσης περί τα ανθρώπινα: όσο μακριά κι αν τρέξεις, η βαρύτητα του σπιτιού που γεννήθηκες θα σε τραβήξει πίσω.
Απέναντί στα τέρατα, ορθώνονται γυναικείες παρουσίες (Μαρία Κανελλοπούλου, Νικολέττα Καρρά, Κατερίνα Κυριαζή) που φυσικά δεν λειτουργούν ως «διάκοσμος», αλλά ως οι πραγματικοί καταγραφείς της «πτήσης». Είναι αυτές το «μαύρο κουτί», που ξεγυμνώνει τις ψευδαισθήσεις και που κρατούν τον καθρέφτη (ίσως και τον σταυρό) κάθε σχέσης που σαπίζει από ανείπωτα μυστικά.
‘Οσο για το «Μαύρο Κουτί», αυτό καθ’ εαυτό, δεν ενδιαφέρεται να προσφέρει μια εύκολη, δακρύβρεχτη κάθαρση. Τουναντίον, σε κλείνει σε ένα ασφυκτικό δωμάτιο και σε αναγκάζει να αναρωτηθείς πόσα ψέματα αντέχει να σηκώσει ένας δεσμός αίματος, πριν αυτός κοπεί οριστικά. Όταν τα φώτα σβήνουν, η σιωπή που ακολουθεί δεν είναι απλώς η παύση πριν το χειροκρότημα. Είναι η δική μας, αμήχανη συνειδητοποίηση ότι μόλις γινόμαστε μάρτυρες της απομαγνητοφώνησης της δικής μας, ανομολόγητης οικογενειακής συντριβής, που τόσο ίδια για όλους είναι τελικά.
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/tomavrokouti/

