Διαβάσαμε το βιβλίο «Λάχεσις» της Μαρίας Πρινάρη –Καρκαβατζάκη
Ο λυρισμός, η μυστηριώδης ατμόσφαιρα και η φιλοσοφική διάθεση του βιβλίου «Λάχεσις» της Μαρίας Πρινάρη –Καρκαβατζάκη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη, είναι έκδηλα όχι μόνο από το εξώφυλλό του, ένα ομιχλώδες τοπίο σε λίμνη, που παραπέμπει στη Λίμνη Δόξα και το Φενεό Κορινθίας, όπου ξεδιπλώνεται η ιστορία, αλλά και από τον ίδιο τον τίτλο του βιβλίου. Πράγματι, η Λάχεσις δεν ήταν απλά μία από τις τρείς κόρες της Νύχτας, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, αλλά και μία από τις τρεις Μοίρες, αντιπροσωπεύοντας το μέλλον της ζωής των ανθρώπων! Ως εκ τούτου, η επιλογή του ονόματος διόλου τυχαία δεν είναι, καθώς στο επίκεντρο της ιστορίας τίθεται η ηρωίδα του βιβλίου Άννα, μια κοπέλα που ζει μια ευτυχισμένη ζωή, κάνοντας όνειρα για το μέλλον της, μέσα σε ένα μαγικά ρεαλιστικό οικογενειακό περιβάλλον, από αυτά που συναντά κανείς στον Μαρκές ή στην Ιζαμπέλ Αλιέντε. Η ζωή, ωστόσο, έχει άλλα σχέδια για την Άννα και έτσι σύντομα εκπίπτει από τον παράδεισο των εφηβικών της χρόνων σε έναν κακοποιητικό γάμο, που της στερεί κάθε στόχο και κάθε όνειρο.
Πολύ περισσότερο, μέσα από την άμεση και ταυτόχρονα απόλυτα γυναικεία γραφή της συγγραφέα έρχεται η απόλυτη ανατροπή και αντιστροφή της συνθήκης μέσα στην οποία αρχικά η ιστορία ξεδιπλώνεται. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η διατήρηση του ενδιαφέροντος στην ανάγνωσης, απηχώντας ταυτόχρονα κάτι από τον ανατρεπτικό χαρακτήρα που έχει η ίδια η ανθρώπινη ζωή. Ως εκ τούτου, οι ήρωες της Μαρίας Πρινάρη –Καρκαβατζάκη αποκτούν σάρκα και οστά και γίνονται φορείς ακόμα και προσωπικών βιωμάτων του αναγνώστη. Παράλληλα, το μυστικό που κουβαλάει η ηρωίδα και ο συμβουλευτικός ρόλος της προγιαγιάς της, η οποία λειτουργεί σαν ένας πραγματικός «φύλακας άγγελός» της αποδίδουν αυτό που στη φεμινιστική ανάλυση λόγου αποκαλούμε “woman gaze”, δίνοντας χώρο στη γυναικεία βιωματικότητα, η οποία τίθεται στο επίκεντρο!

