Γράφει η Λένα Σάββα

Ο Χρήστος Χήρμπος είναι ο ιδρυτής του τουριστικού γραφείου ΠΕΡΙΗΓΗΤΕΣ μαζί με την γλυκύτατη σύζυγό του Γεωργία Γατή. Θα το ξαναπώ ότι δεν είναι ένα συνηθισμένο ταξιδιωτικό γραφείο. Έχουν αυτοί οι δύο άνθρωποι το μοναδικό χάρισμα να δημιουργούν περιβάλλον οικογένειας. Και για να μη με θεωρήσουν κάποιοι υπερβολική, ας το ονομάσω μια μεγάλη παρέα από στενούς φίλους σαν μια μεγάλη αγκαλιά.
Επέλεξα λοιπόν φέτος το Πάσχα να πάω μαζί τους στο Κόσοβο, ξέροντας εκ των προτέρων -διαισθητικά- ότι θα είναι μια ακόμα πολύ όμορφη εμπειρία. Γιατί δεν είναι μόνο το ταξίδι. Είναι η φιλοξενία, η ζεστασιά, τα άφθονα χαμόγελα, μια διάχυτη καλοσύνη που σε συνδυασμό με την ταξιδιωτική εμπειρία, ζεσταίνει τις καρδιές κι ανεβάζει τη διάθεση. Το πρόγραμμα είναι πάντα λεπτομερώς προσεγμένο, ώστε ο χρόνος να διανέμεται σοφά και δημιουργικά και η αδρεναλίνη να πιάνει ουρανό.

Το Κόσοβο ή Κοσσυφοπέδιο είναι μια περιοχή στα Βαλκάνια με πλούσια ιστορία και ποικιλόμορφο πολιτισμό. Έχει επηρεαστεί από αρχαίους Ιλλυριούς Ρωμαίους, Οθωμανούς και Σλάβους. Σήμερα υπερτερεί ο αλβανικός πληθυσμός με σερβικές κι άλλες μειονότητες. Ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από την Σερβία το 2008 με το όνομα Δημοκρατία του Κοσόβου κι έχει αναγνωριστεί από πολλές χώρες της ΕΕ. Η Σερβία δεν το αναγνωρίζει ως ανεξάρτητο κράτος και το θεωρεί μέρος της επικράτειας της όπως δεν το αναγνωρίζουν η Ρωσία και η Κίνα καθώς και η Ελλάδα και η Κύπρος.
Αναγνωρίστηκε από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία.

Το όμορφο ταξίδι μας άρχισε από την Πρίστινα την πρωτεύουσα του Κοσόβου με τα γραφικά τζαμιά, τις πολλές βιβλιοθήκες, πολλές από τις οποίες περιέχουν μεγάλες συλλογές ιστορικών και πολιτιστικών εγγράφων, όπως η Εθνική βιβλιοθήκη του Κοσυφοπεδίου.
Η Πρίστινα κοσμείται με το ευρηματικό μνημείο NEWBORN (νεογέννητο) που συμβολίζει τη μέρα της ανεξαρτησίας του Κοσόβου. Στον κεντρικό πεζόδρομο της Πρίστινα υπάρχει ο επιβλητικός ανδριάντας του ήρωα Σκερντέμπεη καθώς και το άγαλμα της αλβανικής καταγωγής Μητέρας Τερέζας. Αρκετά μέτρα παραπέρα είναι και η ατμοσφαιρική καθολική εκκλησία της.
Από τις πιο σημαντικές εκδηλώσεις της χώρας είναι το φεστιβάλ πιάνου Σοπέν και σημαντικό επίσης το Εθνικό θέατρο Κοσσυφοπεδίου όπου γίνονται πολλές παραστάσεις ετησίως.

Επόμενος προορισμός η κωμόπολη Γρατσάνιτσα με το μεγάλης ομορφιάς μεσαιωνικό Μοναστήρι της που οικοδομήθηκε το 1321 από τον βασιλιά της Σερβίας Στέφανο Μιλιούτιν. Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας κι έχει σχήμα διπλού σταυρού με πέντε τρούλους εκ των οποίων οι τέσσερις αντιστοιχούν στα τέσσερα Ευαγγέλια και ο πέμπτος ο εσωτερικός αντιπροσωπεύει τον Χριστό. Οι τοιχογραφίες του θεωρούνται από τις πιο αξιόλογες τοιχογραφίες της σερβικής τέχνης, ολοκληρώθηκαν το 1321 και είναι έργα δύο μεγάλων βυζαντινών αγιογράφων από την Θεσσαλονίκη, του Μιχαήλ Αστραπά και του Ευτύχιου. Το 2006 το μοναστήρι εντάχθηκε στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESKO.
Αφού έγινε ξενάγηση και περίπατος στα γραφικά στενάκια της Γκρατσάνιτσα με τα πολλά μαγαζιά της επιστρέψαμε στην Πρίστινα για ξεκούραση και μια βραδινή βόλτα στον κεντρικό πεζόδρομο της που σφύζει πάντα από ζωή.

Τελευταίος και πανέμορφος προορισμός το κουκλίστκο Πρίζρεν, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Κοσόβου μετά την Πρίστινα. Χριστιανικές εκκλησίες, Μουσουλμανικά τεμένη παλιά οθωμανικά σπίτια του 18ου αιώνα, λιθόστρωτα δρομάκια και οθωμανικά λουτρά συνθέτουν έναν πίνακα ομορφιάς και γραφικότητας. Στο κέντρο της πόλης βρίσκουμε το τζαμί του Σινάν Πασά με υπέροχες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του. Ο ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Λιέβισκα το 2006 εντάχθηκε από την UNESCO στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς σε κίνδυνο. Στη μέση επίσης της πόλης μια μεγάλη τοξωτή πέτρινη οθωμανική γέφυρα κι από κάτω ένα ποτάμι σαν ένας πυρήνας που σε καλεί να πάρεις μέρος σ' αυτή τη γιορτή, γύρω από τον οποίο υπάρχουν άπειρα μαγαζιά καφετέριες, πιτσαρίες. Το Πρίζρεν έχει στην πλειοψηφία του νέους ανθρώπους κι έτσι έχει γίνει ένα κέντρο ζωντανό δραστήριο, πλούσιο από νειάτα και ζωή. Το μεγάλο επιβλητικό κάστρο του δεσπόζει σαν ένας φύλακας Άγγελος που επιτηρεί και προστατεύει με τις μεγάλες φτερούγες του.
Γενικά στο Κοσσυφοπέδιο δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου βία και μπορούν οι ντόπιοι και οι τουρίστες να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ασφαλείς.
Γυρίζοντας στην Πρίστινα σκεφτόμουν μμμμ τελευταία μέρα σήμερα, τι κρίμα.
Το βράδυ ξαναπήγα στον κεντρικό μεγάλο πεζόδρομο. Ήθελα να τον αποχαιρετήσω.Νομίζω τον αγάπησα. Του είπα ότι θέλω πολύ να ξαναβρεθώ μέσα του.....Ένοιωσα ότι το κατάλαβε....

Το ταξίδι αυτό μου άφησε μια πολύ γλυκειά γεύση κι αίσθηση. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους Περιηγητές, τον Χρήστο Χήρμπο και την Γεωργία Γατή για την αγκαλιά και το χαμόγελο τους. Για την εμπειρία τους στα ταξίδια που είναι μια εγγύηση. Για το ότι ξέρουν να σε οδηγούν απαλά και με ασφάλεια στο Άγνωστο!