Είδαμε τη Στέλλα με τα κόκκινα γάντια στο θέατρο Τέχνης της Φρυνίχου.

Γράφει η Λένα Σάββα

ΟΤΑΝ Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ.

"Πέρα η Ακρόπολη πάλλευκη, ο Παρθενώνας λαμπρός, το Ερέχθειο, τα Προπύλαια, όλα στο μάρμαρο.Θα έπρεπε να μην τη γνώριζες.Ή θάπρεπε να την είχες βρει στον εαυτό σου, μέσα σου."

Στα πλαίσια του έτους Καμπανέλλη, είδαμε στο θέατρο Τέχνης της Φρυνίχου σε συμπαραγωγή με το Εθνικό θέατρο, το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια Γιάννου Περλέγκα και με ζωντανή μουσική επί σκηνής με τον Γιάννο Περλέγκα και τον Στράτο Γκρίντζαλη που κάνει και τη μουσική διδασκαλία.

Η Στέλλα έκανε ένα μυθικό πέρασμα από το σινεμά με την Μελίνα Μερκούρη και τον Γιώργο Φούντα, αλλά στη σκηνή της Φρυνίχου αυτό που είδαμε ήταν αυθεντικός Καμπανέλλης μέσα από την ευρηματική σκηνοθεσία του Γιάννου Περλέγκα.

Τα σκηνικά που επιμελήθηκαν ο Περλέγκας και η Λουκία Χουλιάρα είναι άκρως σημειολογικά.
Το δάπεδο από πλαστικό γκαζόν, κραυγάζει τη σαθρή βάση μιας κοινωνίας που δεν ακουμπά στην ουσία και στην αλήθεια της αλλά στις κοινωνικές απαιτήσεις.
Ο τρόπος που κάθεται στην καρέκλα του ο αριστοκράτης Αλέκος, μισός στον αέρα, μετέωρος, ζωγραφίζει την τραγική του κατάληξη.
Η αφηγήτρια με τα μαύρα ρούχα είναι ένας προάγγελος σκοτεινών εξελίξεων.
Οι καρέκλες και τα τραπέζια μετακινούνται από τους ηθοποιούς σ' ένα παιχνίδι συμβολισμών όπου η κάθε κίνηση έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία.
Ένας μικρόκοσμος-απεικόνιση μιας κοινωνίας που μόλις έχει βγει από τον εμφύλιο.

Η Στέλλα τραγουδάει σε ένα υπαίθριο νυχτερινό κέντρο.Ειναι 25 χρονών, ελεύθερο πνεύμα, ζει τον έρωτα χωρίς όρια και θέλει να ρουφήξει τη ζωή μέχρι την τελευταία σταγόνα της.Δεν μπορεί να υποταχθεί στις συντηρητικές συνθήκες της εποχής (το έργο γράφτηκε το 1954).
Ερωτεύεται το Μίλτο παράφορα κι όλα μοιάζουν μαγικά.
-Εσύ θα ήθελες να με πάρεις απ' τον κόσμο μου, να με αλλάξεις;
-Μια ζωή γυρεύω αυτό που είσαι.Ούτε μια τρίχα απ' τα μαλλιά σου δεν θέλω αλλοιώτικη.Ούτε μια σπίθα απ' τα μάτια σου.
Αρχίζουν όμως σε λίγο να φαίνονται τα πρώτα ρήγματα στις μεγάλες γρανητένιες υποσχέσεις.Ο Μίλτος θέλει να την δεσμεύσει με γάμο.Η Στέλλα μετά από μεγάλη αντίσταση αναγκάζεται να πει το ναι.
-Σε ικετεύω μη θες να μ' αλλάξεις, άσε με αυτό που είμαι.Τον εαυτό μου έχω μόνο τίποτ' άλλο.Γιατί είστε όλοι τόσο ιδιοκτήτες;

Η συνάντηση της μάνας του Μίλτου με τη Στέλλα είναι μια από τις δυνατές σκηνές της παράστασης.Ο ηλεκτρισμός μεταξύ τους είναι έντονος, όπως έντονη είναι και η ενέργεια της αμοιβαίας εκτίμησης δύο γυναικών που αναγνωρίζει η μία στην άλλη τη δύναμη της.

Είναι Κυριακή απόγευμα προς το τέλος του Καλοκαιριού και η Στέλλα δεν πάει στην εκκλησία.

Τα πρόσωπα του δράματος και οι σωστά συντονισμένες ερμηνείες τους.
-Η Μαρία, ιδιοκτήτριά του κέντρου-Σοφία Κόκκαλη
-Η Αννέτα, τραγουδίστρια κι ανταγωνίστρια της Στέλλας-Κατερίνα Λυπηρίδου
-Ο Μήτσος ο σερβιτόρος-Θοδωρής Σκυφτούλης
-Ο Πίπης ο πιανίστας-Γιάννος Περλέγκας
-Ο Αλέκος, νεαρός αριστοκράτης αλλά και ο Αντώνης ο μπογιατζής-Γιάννης Παπαδόπουλος
-Η μητέρα του Μίλτου και αφηγήτρια-Ανθή Ευστρατιάδου
-Ο Μίλτος-Μιχάλης Τιτόπουλος
Ωραίες ερμηνείες, άρτια δουλεμένες με έμφαση στη λεπτομέρεια.
Η Εύη Σαουλίδου χτίζει μια Στέλλα ερωτική, χειμαρρώδη και παθιασμένη, μια γυναίκα δυναμική και στέρεη μέσα της, στα πιστεύω και στις επιθυμίες της.
Εντυπωσιακή η παρουσία της αφηγήτριας και το κυκλικό της πέρασμα από τη σκηνή.

Τα λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια δίνουν το στίγμα της εποχής και οι μελωδικές νότες του πιάνου γλυκαίνουν αυτά που διαδραματίζονται, σε συνδυασμό με τις έντονες αντιθέσεις των φωτισμών του Τάσου Παλαιορούτα.
Σε μερικές σκηνές η μουσική βγαίνει μόνο από τους ηθοποιούς, χτυπώντας ρυθμικά τα χέρια τους πάνω στα έπιπλα.

Η παράσταση έχει ένα εξαιρετικό κλείσιμο.Οι ηθοποιοί μιλούν όλοι μαζί σαν χορός αρχαίου δράματος, στην τελευταία φάση πριν το φονικό.
Πολύ καλή η σκηνοθετική ιδέα της επανάληψης του διαλόγου ανάμεσα στη Στέλλα και τον Μίλτο.

Η ΣΤΕΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ είναι μια παράσταση που αναδεικνύει το έργο του Καμπανέλλη και δημιουργεί το δικό της στίγμα, χάρη στην πολύ καλή σκηνοθετική δουλειά του Γιάννου Περλέγκα.Φαντασία, ευρηματικότητα, ζωντάνια και φυσικότητα, τα υλικά της.

Μέχρι την Κυριακή προλαβαίνετε να δείτε αυτή την ξεχωριστή παράσταση.

Ταυτότητα Παράστασης

Σκηνοθεσία- μουσική επιμέλεια: Γιάννος Περλέγκας

Σκηνικά: Γιάννος Περλέγκας – Λουκία Χουλιάρα

Κουστούμια: Λουκία Χουλιάρα

Φωτισμοί : Τάσος Παλαιορούτας

Βίντεο: Μαρία Αθανασοπούλου

Μουσική διδασκαλία: Στράτος Γκρίντζαλης

Εκτέλεση παραγωγής: Αλεξάνδρα Χάμπαση

Βοηθός σκηνοθέτη: Πίνα Κούλογλου

Παίζουν (αλφαβητικά)

Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Γιάννος Περλέγκας, Εύη Σαουλίδου, Θοδωρής Σκυφτούλης, Μιχάλης Τιτόπουλος

Μουσικός επί σκηνής: Στράτος Γκρίντζαλης

Πληροφορίες παράστασης

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΦΡΥΝΙΧΟΥ, Μέχρι 22 Ιανουαρίου 2023

Παραστάσεις: Τετάρτη και Κυριακή 19.00, Πέμπτη 21.00, Παρασκευή και Σάββατο 20.30

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν 

Φρυνίχου 14 Πλάκα