Είδαμε την παράσταση Μην περάσεις το ποτάμι στο θέατρο Αλκμήνη

Γράφει η Λένα Σάββα

"Η πιο μεγάλη δύναμη είναι η ανάγκη" Ευριπίδης

              Με αυτή την φράση του Ευριπίδη που επαναλαμβάνεται κατά την διάρκειά της, αρχίζει η παράσταση στο Θέατρο Αλκμήνη που φέτος έχει ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα. Είναι ήδη η τρίτη πολύ καλή παράσταση που βλέπω.

Στο βραβευμένο έργο της Βέρας Βασιλείου-Πέτσα την θεατρική διασκευή κάνει η ίδια με τον Βασίλη Φλώρο και την δραματουργική επιμέλεια και σκηνοθεσία η Κατερίνα Μαντέλη.

Δεκαετία' του 60 στα Τρίκαλα και η φτώχεια δένει τους ανθρώπους με αλυσίδες.. Οι μεγαλοτσιφλικάδες εκμεταλλεύονται με όλους τους τρόπους τους φτωχούς αγρότες και η ανάγκη είναι μια βασίλισσα με κουρελιασμένα πέπλα

Ο πατέρας της Βάγιας υποκύπτει στον εκβιασμό του τσιφλικά Καρανίκα και για να μη χάσει το χωράφι του, παντρεύει την κόρη του μ' αυτόν. Έναν αγροίκο, άξεστο κι αμόρφωτο άνθρωπο χωρίς τρόπους κι ευγένεια κι επιπλέον τον χαφιέ της αστυνομίας.

"Μετά τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα τα κομμούνια έχουν εξαγριωθεί. Πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή. Όλες αυτές οι απεργίες σ' όλους τους κλάδους, είναι κακά σημάδια. Ξεκινάει και η δίκη του Λαμπράκη και χρειαζόμαστε ενίσχυση για κάθε ενδεχόμενο."

Τα όνειρα της Βάγιας να σπουδάσει και να γίνει δασκάλα γκρεμίζονται και η δυστυχία της θα ήταν απύθμενη αν δεν υπήρχε ο μπάρμπα Φάνης ο βοηθός του άντρα της, στήριγμα, παρηγοριά κι ο φύλακας άγγελος της.

Όμως η ζωή έχει ανατρεπτικά σχέδια γι αυτήν κι ο έρωτας έρχεται στη ζωή της απρόσμενα. Είναι νέα, όμορφη και δεν μπορεί να αντισταθεί στο όμορφο παλληκάρι τον Δημήτρη. Μπορεί σ' ένα τέτοιο κλίμα κοινωνικό και πολιτικό να ανθίσει και να ευδοκιμήσει ο έρωτας;

"Είμαι μέλος της νεολαίας του Λαμπράκη. Αυτοί που ξεπούλησαν την πατρίδα μας, εξαπέλυσαν άγρια καταδίωξη εναντίον της ιδεολογίας μου. Την χαρακτήρισαν ιδιώνυμο αδίκημα. Ιδιώνυμο αδίκημα ο αγώνας για ελευθερία; Η αστυνομία έχει σχέσεις με οργανωμένους παρακρατικούς και ο άντρας σου ανήκει στους σκοτεινούς μηχανισμούς που κρατούν τον τόπο μας πίσω και διατηρούν ζωντανό το μίσος του εμφυλίου."

Ταραγμένες εποχές, η χούντα κοντοζυγώνει, όμως ο έρωτας ζεσταίνει τις καρδιές των δύο νέων ανθρώπων.

Η μελωδική μουσική της Αρετής Κοκκίνου ντύνει ρομαντικά την δύσκολη εποχή και την όμορφη ερωτική ιστορία.

Πόσο μπορείς ν' ανασάνεις μέσα σε μια σκληρά ανδροκρατούμενη κοινωνία όπου η γυναίκα είναι μόνο σκεύος ηδονής και μηχανή τεκνοποίησης; Η γυναίκα στην απέξω και οι κομμουνιστές στο στόχαστρο. Ο Δημήτρης ο έρωτας της Βάγιας είναι ένας απ' αυτούς.

Το Μην περάσεις το ποτάμι είναι μια ακριβής αναπαράσταση αυτής της ζοφερής εποχής, με πολλά παραδοσιακά στοιχεία, σκηνικές εικόνες και μουσικές.
Τα σκηνικά της Ιωάννας Κατσιαβού είναι κατασκευασμένα πάνω σ' αυτό το μοτίβο. Παράδοση και εικαστικότητα. Τα κοστούμια της επίσης είναι ενδεικτικά αυτής της εποχής.
Οι παραδοσιακές μουσικές και τα τραγούδια με την ζεστή φωνή του Κωστή Σαββιδάκη, δίνουν έναν ανάλαφρο τόνο στο βαρύ κλίμα της ιστορίας.

Ενδιαφέρον στοιχείο της παράστασης είναι το χορευτικό δίδυμο των Κωνσταντίνου Κατσούδα κι Ελένης Δήμου που συνοδεύουν την ιστορία είτε ζωντανά πάνω στη σκηνή, είτε σαν φωτοσκίαση πίσω από ένα λευκό πανί.
Εδώ έχει κάνει καλή δουλειά ο Μανώλης Μπράτσης με τους φωτισμούς του και ο Κωνσταντίνος Κατσούδας με τις χορογραφίες του.

Η παράσταση αυτή του θεάτρου Αλκμήνη ευτυχεί να έχει μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών (Τάσος Σωτηράκης, Κωστής Σαββιδάκης, Αλεξάνδρα Στεργίου, Γιώργος Ζώης κλπ) που την κοσμούν με τις ερμηνείες τους. Όλοι μαζί δεμένοι σαν ένα σύνολο χτίζουν μια παράσταση με ρυθμό, ζωντάνια και σφρίγος, που παρά το δύσκολο θέμα της, κρατάει τον θεατή γιατί είναι καλοφτιαγμένη, προσεγμένη και συνδυάζει υποκριτική, τραγούδι και χορό.

Το Μην περάσεις το ποτάμι είναι μια δουλειά που αξίζει πολύ κι αυτό πρέπει να γνωστοποιηθεί!!!!!!!       

 https://www.ticketservices.gr/event/theatro-alkmini-min-peraseis-to-potami/?lang=el