Είδαμε την παράσταση Ιβάν εναντίον Ιβάν στο θέατρο του Νέου Κόσμου.

Γράφει η Λένα Σάββα

"Δύο άνθρωποι έλαμψαν χτες, στην εκδήλωση για τα βραβεία κοινωνικής και πολιτιστικής προσφοράς. Δύο άνθρωποι τιμήθηκαν με τον έπαινο κοινωνικής προσφοράς για τη συγκλονιστική φιλική τους σχέση. Μια φιλία που άντεξε στο χρόνο και μας δείχνει το δρόμο προς μια αγάπη πανανθρώπινη. Ο λόγος για τον Ιβάν Ιβάνοβιτς και τον Ιβάν Νικηφόροβιτς, που έχουν γίνει σύμβολα αγάπης και ομόνοιας."

Αυτή την είδηση ανακοινώνει ο παρουσιαστής του πάνελ της πρωινής εκπομπής με τον τίτλο "Καλημίργκοροντ" όπου συναντούμε δύο από τους πολλούς Ιβάν.

Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς κι ο Ιβάν Νικηφόροβιτς είναι πολύ καλοί φίλοι. Είναι γείτονες και είναι και οι δύο αριστοκράτες. Αν και είναι διαφορετικοί, ο πρώτος είναι ευγενικός και λεπτός στους τρόπους και ο δεύτερος αγενής, αθυρόστομος και χοντροκομμένος, η φιλία τους καλά κρατεί.
Ώσπου μια μέρα τσακώνονται.......Λέξεις κλειδιά: κυνηγετικό όπλο μπερέτοβα, γουρούνα, χήνος.

Οι Σωτήρης Ρουμελιώτης και Γιάννης Αποσκίτης, αντλώντας έμπνευση από το έργο του Γκόγκολ "ο καυγάς των Ιβάν" φέρνουν αυτή τη νουβέλα του 19ου αιώνα στη σημερινή εποχή και γράφουν μια ξεκαρδιστική κωμωδία με φρέσκο, πρωτότυπο και σύγχρονο χιούμορ, σατιρίζοντας κομβικά θέματα του σήμερα.
Ο Γκόγκολ με την ευφιή του ματιά, ( ο Ντοστογιέφσκι έγραψε ότι "όλοι έχουμε βγει από το παλτό του Γκόγκολ) σατίρισε πολλά κοινωνικοπολιτικά θέματα της εποχής του που δυστυχώς αποδείχτηκαν διαχρονικά.

"Μα τι γίνεται πια σ' αυτό τον κόσμο; Όλοι τσακώνονται; Όλοι οι Ιβάν τσακώνονται; Ενός λεπτού σιγή.....για τους Ιβάν που δεν κατάφερε να τους ενώσει η φιλία, τους ένωσε όμως το μίσος".

Η κωμωδία ως γνωστόν είναι από τα δυσκολότερα θεατρικά είδη, κι όταν πηγαίνεις να δεις κωμωδία ξέρεις ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων θα γελάσεις αρκετά.
Αυτό που συναντάς στον Ιβάν, δεν το περιμένεις, ούτε το φαντάζεσαι. Για μιάμιση ώρα το γέλιο γίνεται η δεύτερη φύση σου, ενώ η φαντασία του σκηνοθέτη αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού, με την έννοια ότι δεν συναντάς κάτι τέτοιο συχνά στο ελληνικό θέατρο. Γρήγορες και πανέξυπνες ατάκες, που συνοδεύονται από έντονες εκφράσεις του προσώπου, τύπου γκροτέσκο, και με χαριτωμένα κωμικές κινήσεις του σώματος, σε μια αριστοτεχνικά ευρηματική σκηνοθεσία.

Ο Άγγελος-Προκόπιος Νεράντζης είναι απολαυστικός στους διάφορους ρόλους που ερμηνεύει. Υπηρέτρια Καθαρένινα, παρουσιαστής του πάνελ κλπ. Προκαλεί άφθονο γέλιο χωρίς καμμία προσπάθεια να το εκμαιεύσει. Και μόνο η έκφραση αμηχανίας ή απορίας είναι αρκετές για να προκαλέσουν σεισμικές δονήσεις.

Μπάμπης Αλεφάντης-Λάμπρος Γραμματικός: ένα δίδυμο συγκλονιστικό
Ερμηνεία κίνηση, έκφραση, φωνητικές διαβαθμίσεις, τολμώ να πω ελπίζοντας να μην υπερβάλλω, ότι χτίζουν το μέλλον της ελληνικής κωμωδίας που έχει βαλτώσει ελαφρώς τα τελευταία χρόνια. Να τονίσω τη χημεία μεταξύ τους. Είναι τόσο δυνατή που παρά τις σημαντικές εμφανισιακές διαφορές τους, κάποιες στιγμές τους μπερδεύεις.
Και οι τρεις ηθοποιοί δίνουν ένα ερμηνευτικό κρεσέντο με το γέλιο να συμπρωταγωνιστεί από την πρώτη στιγμή της παράστασης μέχρι και την τελευταία.

Το εξαιρετικό κείμενο των Σωτήρη Ρουμελιώτη και Γιάννη Αποσκίτη που έκαναν και την δραματουργική επεξεργασία, σκηνοθετεί ο Σωτήρης Ρουμελιώτης με μια καταιγιστικών ρυθμών σκηνοθεσία που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Με τη σκηνοθετική του καθοδήγηση, οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται στο ακέραιο, σ' αυτό τον ερμηνευτικό μαραθώνιο, χωρίς να χάσουν ούτε ένα φωνήεν.

Ο Γκόγκολ και το συγγραφικό δίδυμο συναντιούνται κάπου στο χρόνο (υπάρχει;) για να σατιρίσουν (η σάτυρα είναι μια πικρή διαπίστωση που ντύνεται με χιούμορ για να μην πονάει τόσο) δύσκολα θέματα της σημερινής πραγματικότητας που προβληματίζουν. Κουλτούρες ακύρωσης και πολιτικές ορθότητες, αδηφάγα media που μεγαλοποιούν η διαστρεβλώνουν κατά βούληση (τίνος;) οτιδήποτε πέσει στις ορέξεις τους, την έντονη επιθετικότητα που συναντάμε γύρω μας, και την θεοποίηση της τηλεθέασης σύμφωνα με την οποία ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Όλο το Σύμπαν δρα, αντιδρά, διαδρά κι αλληλεπιδρά μόνο και μόνο για να υπάρχει τηλεθέαση.Με λίγα λόγια τη νέα "ηθική" που αρχίζει να εγκαθίσταται (όχι από μόνη της υποψιάζομαι, ούτε είναι σημείο των καιρών) στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Η μουσική του Γιώργου Χρυσικού συνδαυλίζει την κωμική διάθεση του έργου, απογειώνοντας το εύθυμο κλίμα που επικρατεί. Προς το τέλος γίνεται επική.

"Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει ρεπορτάζ"

Ο καυγάς συνεχίζεται μέσα στα χρόνια, οι Ιβάν πολλαπλασιάζονται και η διχόνοια βασιλεύει. Στο Γαλατικό χωριό υπάρχει ο Αστερίξ για να επαναφέρει τις ισορροπίες. Στο δικό μας χωριό ποιός;
Και για να το εκφράσω με κινηματικούς όρους.
Αν όχι εμείς, ποιοί;

Προλάβετε αυτή την θαυμάσια κωμωδία στο θέατρο του Νέου Κόσμου πριν τελειώσει. Θα σας διασκεδάσει αφάνταστα και σίγουρα όλοι θα βρούμε κομμάτια από τις δικές μας ζωές.Ίσως κι εμείς να εμμένουμε πεισματικά σε συγκρούσεις που δυσκολεύουν τη ροή της ζήσης μας και ίσως κάποιες φορές, χωρίς σημαντικό λόγο!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/iban-enantion-iban/