608: Inferno Κυκλική-δεύτερος κύκλος
Αφετηρία Στάση πλατεία Αττικής

Γράφει η Λένα Σάββα

Το Inferno είναι μια εν κινήσει performance βασισμένη στην Κόλαση του Δάντη από την ομάδα Hauscompanytheatre με την υποστήριξη της ΟΣΥ,  που μετά τον πρώτο επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων βγαίνει ξανά στους δρόμους της Αθήνας.

"Θα σε οδηγήσω μέσα από αιώνια μέρη, εκεί που θα ακούσεις την απόγνωση. Θα δεις αυτούς που αποφάσισαν να ζουν στη θλίψη αλλά και αυτούς που είναι ευχαριστημένοι μέσα στη φωτιά, γιατί ελπίζουν."

Μετά από μισή ώρα αναμονής στο πεζοδρόμιο (εκεί πήρα μια πρώτη γεύση της κόλασης λόγω ορθοστασίας σε συνδυασμό με δισκοπάθεια) μπήκαμε στο λεωφορείο 608. Όλα τα παράθυρα του ήταν καλυμμένα με χοντρά χαρτόνια για να μη φαίνεται τίποτα απέξω ενώπιον μέσα υπήρχε ένας σκούρος κόκκινος φωτισμός.

Ο Κορνήλιος Σελαμσής με την βαθιά εκφραστική φωνή του, άρχισε να αφηγείται αποσπάσματα από την Κόλαση, ενώ οκτώ ταλαντούχοι νεαροί ηθοποιοί ερμήνευαν το κείμενο κάνοντας χορευτικές κι ακροβατικές κινήσεις χάρη στην ευφάνταστη κινησιολογία του Χάρη Κούσιου.
Με τους ήχους μιας απόκοσμης μουσικής μια γυναίκα ουρλιάζει από τους πόνους γιατί γεννάει. Γεννάει ένα τέρας, μια κόλαση.

Την σκηνοθεσία έκανε ο Μάριος Κουκουλλής,με σύμβουλο δραματουργίας την Ελένη Μολέσκη. Τα σκηνικά που θύμιζαν άλλοτε κακόφημο μπαρ κι άλλοτε τσίρκο, επιμελήθηκε ο Λουκάς Μπάκας.

"Εκεί μέσα στεναγμοί και κλάματα και μεγάλες λαχτάρες, αντιλαλούσαν στον άναστρο ουρανό, τόσο που μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Στοιβάζονταν χιλιάδες ψυχές, ένα ατέλειωτο σμάρι ανθρώπων. Το βάσανο τους ήταν να κυνηγούν μάταια την αιώνια ευτυχία."

Την χαοτικοτρομακτική μουσική με εμβόλιμα κομμάτια κλασσικής έγραψε ο Andy Val.
Τραγούδια συναυλίας: Ody icons.

Μετά από αρκετή ώρα το λεωφορείο σταμάτησε και βγήκαμε σ' ένα μέρος με δέντρα που δεν θα αποκαλύψω. Εκεί παρακολουθήσαμε μια μίνι συναυλία με διασκευασμένα παραδοσιακά τραγούδια που αναφερόταν στο θάνατο.
Το τοπίο ήταν κι αυτό μυστηριακό, με ήχους της νυχτερινής φύσης που ακουγόταν περίεργοι μετά την Δαντική εμπειρία.

Και ο οδηγός μου, είπε: Αυτοί που βλέπεις είναι στρεβλοί.Άπληστοι για το χρήμα ως το μεδούλι. Χτυπιούνται αιώνια κι όλο το χρυσάφι που υπάρχει κάτω από τη σελήνη δεν θα μπορούσε να τους δώσει ανάπαυση."

Με το τέλος της μικρής συναυλίας ξαναμπήκαμε στο λεωφορείο.Τα χαρτόνια είχαν αφαιρεθεί και τίποτα δεν θύμιζε την προηγούμενη φοβιστική κατάσταση. Η ζωή στην Αθήνα κυλούσε κανονικά και μπορούσες να εκτιμήσεις το ότι είσαι ζωντανός, το ότι ζεις σε καλές συνθήκες, το ότι έχεις τη δυνατότητα να βιώνεις τέτοιες ιδιαίτερες καταστάσεις.

            Επιστρέψαμε στην πλατεία Αττικής σαν ένα κανονικό λεωφορείο κι αυτό σου έδινε την ευκαιρία να σκεφτείς για τα όσα έζησες κι άκουσες. Πού βρίσκεται η κόλαση που αναφέρουν οι θρησκείες; Μήπως είναι μέσα μας και την αναπαράγουμε στον έξω κόσμο εμείς μέσω σκέψεων σκοτεινών και συναισθημάτων; Μήπως η κόλαση κι ο παράδεισος δεν είναι τόποι αλλά καταστάσεις συνειδητότητας; Κι επομένως έχουμε την επιλογή ως νοήμονα όντα να φτιάξουμε εμείς αυτό που θέλουμε, να δημιουργήσουμε εμείς έναν όμορφο κόσμο; Ο Γκάντι είπε "γίνε εσύ αυτό που θέλεις να είναι ο κόσμος σου". Ο Δάντης τι μας λέει με το υπέροχο κείμενο του;

Το Inferno είναι ένα ιδιαίτερο βίωμα, μια διαφορετική θεατρική συγκίνηση, μια αφορμή για σκέψη  και σου χαρίζει μια αξέχαστη εμπειρία!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/608-inferno-kykliki-deuteros-kyklos/