Είδαμε την παράσταση Αλεξάνδρεια στο θέατρο Παλλάς

Γράφει η Λένα Σάββα

"Μου έκανε εντύπωση ο καταγάλανος ουρανός. Ένα καθαρό, αστραφτερό μπλε. Περπάτησα σε όλο το μήκος της Κορνίς, με θέα την απέραντη θάλασσα της πόλης.Ακόμα νοιώθω την αύρα της, το ζεστό καλοκαιρινό της άρωμα, τον θαλασσινό της αέρα που κάνει τους ψηλόλιγνους φοίνικες να λικνίζονται με μια κίνηση μεθυστική."

Το θέατρο Παλλάς που έχει αρχίσει να εξελίσσεται σε ένα λίκνο πολιτισμού συνδυάζοντας ποιότητα και πολυθέαμα, συναντά ένα άλλο λίκνο πολιτισμού την Αλεξάνδρεια. Μια πόλη πολυπολιτισμική που συγκέντρωνε πολλές φυλές, τις αφομοίωνε κι ενέγραφε πάνω τους το ανεξίτηλο στίγμα της. Μια πόλη που υπάρχει χαραγμένη σε μνήμες (συνειδητές και μη) πολλών από μας ασκώντας μια ανεξήγητη έλξη και συγκίνηση.

 Αθήνα '60.
Ένα βιβλίο με ποιήματα του Καβάφη.
Και μια αφιέρωση.
Στη δική μου Άννα.
Η αρχή της αναδρομής.

Μέσα στα υπέροχα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη (η ωραιότερη δουλειά του που έχω δει) δεσπόζει ένα τεράστιο άγαλμα μιας γυμνής ξαπλωμένης γυναίκας.Της Αλεξάνδρειας.Το κορμί της είναι κατάστικτο από πληγές.
Δύσκολες εποχές Αλεξάνδρεια του '30), με αναταραχές, δολοπλοκίες κι αγώνες για την ανατροπή των Βρετανών στην Αίγυπτο. Ευσεβής πόθος που μέχρι τώρα....κι όχι μόνο για την Αίγυπτο. Ο λαός υποφέρει. Οι Βρετανοί είναι χειρότερη πληγή κι απ' τους Οθωμανούς κι απ' τους Γάλλους. Φτώχεια, εξαθλίωση, τοκογλυφία.
Δίπλα σ' αυτό τον λαό η αριστοκρατία απολαμβάνει όλα τα προνόμια του πλούτου και της ελευθερίας.

"Αν κοιτούσες απ' το παράθυρο, μπορούσες να δεις τα εξαγριωμένα πλήθη να διαδηλώνουν στην πόλη. Αντιβρετανικά πανό υψώνονταν από ομάδες Αιγυπτίων.Μια διάχυτη αναταραχή σκέπαζε τα πάντα."

Η σκηνοθεσία του Φωκά Ευαγγελινού κάνει μια περίτεχνη σύνδεση παρόντος και παρελθόντος σαν να είναι το ένα μέσα στο άλλο, σαν να συμβαίνουν ταυτόχρονα και μια αριστοτεχνική σύνθεση θεάτρου, κινηματογραφικών στιγμών, ποίησης και μουσικοχορευτικών στοιχείων.
Η σκηνοθετική του γλώσσα είναι άκρως ποιητική όπως και το έξοχο κείμενο της Ζέτης Φίτσιου. Με απαλές, πλήρους ευαισθησίας γραμμές ο Ευαγγελινός σκιαγραφεί την κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την εποχή και τονίζει με έντονα χρώματα τις τεράστιες διαφορές ανάμεσα στον λαό και την υψηλή κοινωνία.
Βήμα βήμα μας οδηγεί σκηνοθετικά σ' ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο χρώματα και μουσικές, σ' έναν ρομαντικό έρωτα που άνθισε μέσα στο σκοτάδι και σε μια καρμική χρονογραμμή που την ονομάζουμε μοίρα. Ο αγνός έρωτας δύο νεαρών παιδιών γίνεται βορά των πολιτικών συγκρούσεων του τότε.

Η Άννα Μάσχα μαγική στην ερμηνεία της καταφέρνει να μας μεταδώσει όλη την νοσταλγία και την αγάπη της για την πόλη, όλο τον έρωτα και το σπαραγμό για τον αγαπημένο της, όλη την ποιητικότητα των απαγγελιών του Καβάφη. Η πολυδιάστατη ερμηνευτική της ενέργεια μας άγγιξε βαθιά και μας πήρε μαζί της στο ταξίδι της αναδρομής της.

Εξαιρετική η Εριέττα Μανούρη στο ρόλο της νεαρής Άννας μας άγγιξε επίσης με την δροσιά, το μπρίο, την πολύ όμορφη φωνή και την απλότητα της.

Ωραίες ερμηνείες από τους Ελένη Καρακάση (μπριόζα μαντάμ Μποτόν), Χριστίνα Αλεξανιάν, Αλίνα Κοτσοβούλου, Ιωάννη Παπαζήση, Αλκιβιάδη Μαγγόνα (λυρική, ρομαντική διάσταση) και άλλους 17 ηθοποιούς που έδωσαν ο καθένας το ερμηνευτικό του στίγμα δημιουργώντας ένα άψογο σύνολο με άρτιο συντονισμό και αρμονική κινησιολογία.

Η μαγική μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα ντύνει την αφήγηση με πάθος και μελωδική νοσταλγία.Ειναι μια πύλη η μουσική της που σε βάζει μέσα στα χρώματα και τα αρώματα, μέσα στη ζωή αυτής της ιδιαίτερης πόλης.

Να τονίσω τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη που είναι μια εξαιρετική δουλειά, τα video art (Παντελής Μάκκας) και τους ευέλικτους φωτισμούς (Γιώργος Τέλλος-Στέλλα Κάλτσου).

Η παράσταση Αλεξάνδρεια είναι ένα κομψοτέχνημα στο οποίο η κάθε σκηνή αποτελεί ένα μεμονωμένο έργο τέχνης με την δική του προσωπική αισθητική.Είναι θέατρο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της έννοιας αυτής.

".....τον αγώνα του ανθρώπου να αντισταθεί στη φθαρτότητα της ύπαρξης του με τη βοήθεια της δημιουργικής πράξης και του Έρωτα που ενώνει, που εμπνέει, που μεγαλουργεί."

Δύσκολα αποχωρίστηκα την αίθουσα του Παλλάς παρά την μεγάλη διάρκεια της παράστασης. Όμως σαν έτοιμη από καιρό, σαν θαρραλέα.....

Θα πω κάτι που το έχω πει μόνο δύο φορές ακόμα όλα αυτά τα χρόνια που βλέπω θέατρο.
Η Αλεξάνδρεια για μένα κατατάσσεται στις συλλεκτικές παραστάσεις, λόγω της εξαιρετικά υψηλής αισθητικής της!!!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/alexandria/