Κύριε Άρη Γραικούση ,
σας ευχαριστούμε θερμά για τη ζεστή αποδοχή και την άμεση

1)Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τον «Διάλογο Ονείρων» και τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε στην ιδέα ενός μουσικού διαλόγου ανάμεσα στον Σοπέν και τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ;

Η ιδέα γεννήθηκε από την επιθυμία να συναντηθούν δύο διαφορετικοί κόσμοι και δύο εντελώς διαφορετικές εποχές, που έχουν κοινή ευαισθησία. Με γοήτευσε αυτή η συνομιλία ανάμεσα στο πιάνο και την κιθάρα, αλλά και ανάμεσα σε δύο μεγάλους συνθέτες τον Φρεντερίκ Σοπέν και Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ. Ιδιαίτερη πινελιά στο ρεσιτάλ μας προσθέτουν και συνθέσεις των Μίκη Θεοδωράκη και Γιόχαν Κάσπαρ Μερτς.

2)Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον κιθαρίστα Νίκο Μπαλογιάννη; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να αισθανθείτε ότι το πιάνο και η κιθάρα μπορούν να δημιουργήσουν έναν ενιαίο καλλιτεχνικό κόσμο;

Με τον Νίκο μας συνδέει χρόνια φιλία και έχουμε μουσική επικοινωνία. Ο Νίκος είναι ένας εξαιρετικός κιθαριστής που ερμηνεύει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Πιστεύουμε ότι τα δύο όργανα μπορούν να συνομιλήσουν, δημιουργώντας ένα πρόγραμμα υψηλών δεξιοτεχνικών απαιτήσεων και ηχοχρωμάτων.

3)Η συναυλία περιλαμβάνει έργα για σόλο πιάνο, σόλο κιθάρα αλλά και έργα όπου τα δύο όργανα συνυπάρχουν. Πώς αλλάζει η μουσική σας προσέγγιση όταν από το σόλο περνάτε στον διάλογο με έναν άλλο μουσικό;

Όταν ερμηνεύω σόλο έχω την απόλυτη ευθύνη της μουσικής αφήγησης. Στον διάλογο χρειάζεται να ακούμε, να αντιδρούμε και ν’ αφήνουμε χώρο ο ένας στον άλλο, δημιουργώντας ένα εμπνευσμένο μουσικό αποτέλεσμα.

4)Ο τίτλος «Διάλογοι Ονείρων» είναι ιδιαίτερα ποιητικός. Τι θα θέλατε να ονειρευτεί ή να αισθανθεί ο ακροατής φεύγοντας από τη συναυλία;

Θέλω να φύγει με μια όμορφη εσωτερική αίσθηση, με μία εικόνα κι ένα συναίσθημα που θα συνεχίσει να τον συνοδεύει και μετά τη συναυλία.

5)Ως πιανίστας και παιδαγωγός, τι προσπαθείτε να μεταδώσετε στους μαθητές σας πέρα από την τεχνική αρτιότητα;

Πάνω απ΄όλα, την αγάπη για τη μουσική και την ανάγκη ν΄αναζητούν τη δική τους φωνή. Η τεχνική είναι το μέσο. Η προσωπική έκφραση, αναζήτηση κι ερμηνεία, είναι ο στόχος.

6)Έχετε σπουδάσει και εργαστεί στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Πώς επηρέασε η γερμανική μουσική εκπαίδευση τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε σήμερα ένα έργο;

Δεν θα έλεγα ότι ήταν καθαρά «Γερμανική μουσική εκπαίδευση». Είναι συνδυασμός γιατί, ήμουν σε Γερμανικό πανεπιστήμιο, αλλά ο βασικός μου καθηγητής ήταν Γάλλος. Με δίδαξε να έχω μεγαλύτερη πειθαρχία στην μελέτη, μου ανέπτυξε την τεχνική και την βαθύτερη σχέση με την ερμηνεία και τα ηχοχρώματα.

7)Υπάρχει κάποιο έργο που, όσο περνούν τα χρόνια, ανακαλύπτετε ξανά και ξανά από την αρχή;

Ένα έργο παραμένει το ίδιο στο πέρασμα του χρόνου όσον αφορά το στυλ την εποχή που γράφτηκε και φυσικά, παραμένοντας στην αρχική του δομή και φόρμα. Εμείς αλλάζουμε και ωριμάζουμε, ερμηνεύοντας το ίδιο έργο με διαφορετική προσέγγιση. Σε ζωντανές εμφανίσεις ένα έργο ποτέ δεν είναι με τον ίδιο τρόπο ερμηνευμένο.

8) Αν έπρεπε να περιγράψετε τον «Διάλογο Ονείρων» με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;

Ερμηνείες, αντιθέσεις, συναντήσεις.

9) Υπάρχουν άλλα σχέδια ή επόμενα βήματα που θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Υπάρχουν πολλές ιδέες και νέα καλλιτεχνικά σχέδια που βρίσκονται σε εξέλιξη. Ένα νέο ρεσιτάλ θα παρουσιάσω τον Δεκέμβριο στο Ίδρυμα Θεοχαράκη όπου συνεργάζομαι πολλά χρόνια. Παράλληλα ετοιμάζουμε μια σειρά συναυλιών με την εξαιρετική σοπράνο Άννα Μορφίδου και ένα καινούριο πρότζεκτ πάλι στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, με την πολυσχιδή εξαίρετη ηθοποιό/σκηνοθέτη και επί σειρά ετών συνεργάτιδα Ανδρομάχη Δαυλού.

10)Κλείνοντας, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα ή μια ευχή στους φίλους και αναγνώστες της σελίδας μας;

Θέλω να τους ευχηθώ να κρατούν χώρο για τη μουσική στη ζωή τους. Να συνεχίζουν να ονειρεύονται, γιατί πολλές φορές ένα όνειρο είναι η αρχή μιας όμορφης δημιουργίας.

Σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία